Na de avonturen op Naxos, gingen we verder naar de wereldberoemde bestemming: Santorini. Bekend om zijn adembenemende uitzichten en iconische witgekalkte gebouwen met blauwe koepels, is Santorini een eiland dat je meteen inpakt met zijn charme.
Bij naderen van Santorini zie je als eerste het pittoreske dorpje Oia, hoog boven het water gelegen. Santorini bestaat eigenlijk uit drie eilanden die zijn gevormd door uitbarstingen van de vulkaan in het midden van de eilandjes. De hoofdstad Fira ligt op de rand van de afgekoelde vulkaan, op een hoogte van 260 meter boven de zeespiegel. Vroeger moest je met ezeltjes omhoog, maar tegenwoordig ligt de veerhaven verderop en moet je met de bus.
Ons verblijf in hotel Babis, net buiten Fira, was perfect. De hoteleigenaar en zijn zoon waren zo aardig om ons ’s avonds naar het centrum te brengen om de ondergaande zon te bewonderen. Net als duizenden andere toeristen slenterden we door de overvolle winkelboulevard, waar iedereen selfies nam, flaneerde en genoot van een duur drankje. Het moet gezegd worden: het licht was prachtig. Een warme gloed hing over de witte huisjes, veelal met een klein balkon en zwembad. Na een uurtje wandelen gingen we met de hele groep naar het restaurant voor die avond.
De volgende ochtend namen we de eilandbus naar Oia, zonder twijfel het meest schilderachtige dorpje op Santorini. We verkenden de smalle steegjes en bezochten The Castle of St Nicholas, een plek vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op het dorp. Hoewel dit de meest populaire plek is voor zonsondergangfoto’s, was het ons te druk.
Nog voor de lunch namen we de bus naar Kamari. Aan het strand genoten we van een Santorini-salade met lokale kaas en veel cherry tomaatjes. Ik nam een verfrissende duik in de zee voordat we de bus terugnamen naar hotel Babis. ’s Avonds aten we weer in hetzelfde restaurant, omdat het heerlijk was en op loopafstand van ons hotel lag.
De volgende ochtend, vroeg uit de veren, stond een wandeling van Fira naar Oia op het programma. We begonnen in Fira en passeerden een stoet ezeltjes die afdaalden naar zee. We liepen langs de kust, langs hotels en appartementen, en daarna over de kraterrand (de caldera) naar Oia. Het was een prachtige wandeling van tien kilometer, waar we ruim drie uur over deden door de ontelbare fotostops. Het pad was goed aangegeven en prima begaanbaar, al moet je wel voldoende water meenemen, want onderweg is niks te krijgen. Tussen Oia en Fira rijden regelmatig bussen, zodat je zelf kunt bepalen waar je de hike start en eindigt. Na een kopje koffie in Oia namen wij de bus terug naar Fira en lunchten weer in hetzelfde restaurant voordat we ons klaarmaakten voor vertrek naar de veerhaven, op weg naar Kreta.
De herinneringen aan de zonsondergangen, de caldera en de charmante straatjes zullen nog lang bij ons blijven. Santorini was zonder twijfel een van de hoogtepunten van onze reis door de Cycladen en ik kan niet wachten om dit prachtige eiland in de toekomst opnieuw te bezoeken.
